hayatım boyunca her yere ve herkese yazdım, ama şuraya, şu son kağıda yazmanın zevkini başka hiçbir yerde bulamadım.

şimdi 170 yaşındayım sanki, hayat bana türlü türlü oyunlar oynamış, zaman akip geçmiş de, herkes hala aynı yerde kalmış gibi yazıyorum.

herkes, her şey, her yer, hiçbir yer, bunlar güzel şeyler. katılmayacağımı düşünup de katıldığım çekilişler ve orgy'lerle geçen bir hayatım oldu. hoş kediler ve yalın ayak martıların ölüşünde bir ara bir düş bile gördüm, jakuzilerde yıkandım hep ve en güzel restoranlarda yiyip içtim, şaka yapıyorum lan orospu çocukları, garsondum ben, aslında masalara götürdüğüm hesapları ödeyebilecek kadar zengin müşteri de yoktu, yiyip içtiler yine de, biliyordum ya da sonradan anladım, fark etmez. traktörün lastiği çöktü şimdi, ve ben güllaç yiyip ölüyorum. doğduğum an, lüle taşından yapılmış bipolar -ki her zaman sadece bipoydular heuheuheuehuehueheuheu- bozukluktan müzdarip bir at, bir truva atı gibi girmiştim hayatın ortasına. sonra kırılip yaktık hep buraları.

'kundakçı bir kişilik'. hakkımda böyle bahsedilsin isterim.

cemiyetin kundakçı simalarından..